Η Αγία Μελάνη μετά από απανωτά χτυπήματα της μοίρας και ανεπάληλλους θανάτους δίκων της ανθρώπων μοίρασε την περιουσία της στους φτωχούς και τους πάσχοντες και αποτραβήχτηκε σε ένα κτήμα στην εξοχή όπου και καλλιγραφούσε ιερά βιβλία και τα έδινε στους φτωχούς. Επισκέφτηκε πολλούς τόπους, στην προσπάθειά της να ξεχάσει και την Ιερουσαλήμ και τελικα πέθανε από πλευρίτιδα εκεί.
Υμνολογία
Απολυτίκιο:
Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Οσίως ανύσασα, των αρετών την οδόν, τω Λόγω νενύμφευσαι, ω Ανυσία σεμνή, και χαίρουσα ήθλησας, αίγλη δε απαθείας, λαμπρυνθείσα Μελάνη, ήστραψας εν τω κόσμω, αρετών λαμπηδόνας, και νυν ημίν ιλεούσθε, Χριστόν τον Κύριον.
Κοντάκιο:
Ήχος δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Καταυγασθείσα την ψυχήν φρυκτωρίαις, του αναλάμψαντος ημίν εκ Παρθένου, εν αρεταίς διέλαμψας Πανεύφημε, πλούτον γάρ σκορπίσασα, επί γην εφθαρμένον, εναπεθησαύρισας, τον ουράνιον πλούτον, και εν ασκήσει έλαμψας φαιδρώς, Όθεν Μελάνη, σε πόθω.